<< Terug naar het nieuwsoverzicht
Verslag van 47de Annual Meeting of the Palaeontological Association, Leicester, U.K.
Van 14 tot en met 17 december heb ik deelgenomen aan de jaarlijkse bijeenkomst van de Palaeontologische Associatie (www.palass.org) in Leicester, Groot-Britannië. De Palaeontologische Associatie is een organisatie die bestaat uit palaeontologen uit de hele wereld. Het geheel van deelnemers aan het congres vormde dan ook een bont geheel, met deelnemers, jong en oud, uit Denemarken, Zweden, België, Amerika, Rusland, Iran, Egypte, Frankrijk, Duitsland, Estland, Brazilië, Canada, Nederland en natuurlijk Groot-Britannië. Het congres is bedoeld voor iedereen met een interesse in palaeontologie. Het meerendeel is proffesioneel palaeontoloog, maar er zijn ook veel studenten en amateurpalaeontologen. Mensen met een interessant verhaal kunnen zich aanmelden voor het geven van een presentatie of een poster. Aanvankelijk had ik me opgegeven voor een presentatie, maar gezien de grote hoeveelheid aanmeldingen dit jaar, werd mij gevraagd of ik een poster wilde presenteren. Het congres wordt meestal ergens in het buitenland gehouden (vorig jaar in Cambridge, volgend jaar in Lille, Fr.), maar in 2007 zal het in Leiden zijn. Dit jaar vond het congres plaats op de faculteit der Geologie op de Universiteit van Leicester, een stukje buiten de stad. Alle deelnemers werden ondergebracht in Beaumont Hall, een schitterend (studenten!) complex, waar ook het ontbijt, borrels en diners werden gehouden.
Het congress ging van start met een seminarium getiteltd ‘Stem groups – Fossils, Origins and the Evolution of Bodyplans’. Stemgroups, de basale afstammingslijnen in een stamboom, verschillen per definitie van de uiteindelijke ‘crowngroups’, de eindpunten van de stamboom. Kenmerken van een groep van organismen veranderen gedurende de tijd over die lijnen van primitief in modern. Evolutie dus. Fossielen kunnen zo aan de hand van hun kenmerken, zoals bijvoorbeeld radiale symmetrie of het hebben van een wervelkolom ergens op een afstammingslijn geplaats worden. Maar hoe weet je of een kenmerk primitief of modern is, en dus of een fossiel tot de stemgroup of de crowngroup behoort? Verschillende lezingen behandelden deze problematiek aan de hand van case studies zoals bijvoorbeeld de evolutie van vogels en de daarmee samenhangende (toch?) evolutie van veren en vliegen. Nadat iedereen compleet overtuigd was van het feit dat het niet zo makkelijk is als het lijkt, was het tijd voor de ‘ijsbrekerborrel’ waarbij je onder het genot van een drankje kunt kennismaken met de aanwezigen.
De tweede dag van het congress ging goed van start met een uitgebreid engels ontbijt, waarna bussen (jaja, dubbeldekkers!) klaarstonden om ons naar de universiteit te brengen. Dag 2 en 3 waren volgepland met lezingen, die vanwege het grote aantal, niet langer mochten duren dan 10 à 15 minuten. Het gevolg was dan ook dat in hoog tempo tientallen onderwerpen de revue passeerden, van geochemische processen en fossiele archaebacteriëen tot geweldig goed gepreserveerde spinnen en voetsporen van primitieve reptielen. Een groot deel van de lezingen bestond uit Invertebraten-onderwerpen, zoals een spectaculaire 3D-reconstructie van een fossiele zeester, tekenen van predatie op brachiopoden en een rijke conodontfauna. Daarnaast waren er ook verscheidene Vertebraten onderwerpen. Een lezing die ik erg interessant vond was de reconstructie van veranderingen in het kaakgewricht van verschillende zoogdiergroepen in relatie tot de rest van de schedel. Hierbij werd gebruik gemaakt van verschillende geavanceerde computerprogramma’s. Een andere lezing die aardig wat stof deed opwaaien ging over ‘Automated Object Recognition’ waarbij men met behulp van software fossielen kan determineren. Dit doet men door een foto van het object te digitaliseren en het programma bepaalt aan de hand van bepaalde kenmerken, zoals bv. lengte-breedte ratio’s, wat voor fossiel het is. Natuurlijk zou een ieder van ons dan overbodig worden, dus dit stuitte op nogal wat kritiek. Tijdens de koffie- en lunchpauzes was er volop gelegenheid om de posters, die in de foyer opgehangen waren, te bezichtigen en te bediscussiëren. Ik was er gelukkig op tijd bij met het ophangen van mijn poster, dus ik had een mooi plekje kunnen bemachtigen. Naast mijn poster had ik een stapel kopietjes opgehangen en tot mijn vreugd waren die aan het einde van de dag allemaal verdwenen. Een teken dat mijn poster interessant bevonden was. Mijn bezoek aan dit congress was dan ook zeker geslaagd.
Bekijk hier de poster in pdf-formaat (Acrobat Reader vereist)
Hanneke Meijer.