Oudste mens en oudste kunst uit de Noordzee

Waar “amateurs” en professionals elkaar weer helpen in mooi onderzoek.

Een fragment van een menselijke schedel uit de collectie van het Rijksmuseum van Oudheden (geschonken door de WPZ-leden van North Sea Fossils) en een versierd bot van een bizon blijken uiterst zeldzame vondsten uit het einde van de laatste IJstijd. Ze zijn 13.000 jaar oud en daarmee de vroegste moderne mens van Nederland en de oudste kunst afkomstig uit de Noordzee. Dat concluderen Nederlandse archeologen na bestudering van beide vondsten die zijn opgediept van de Noordzee. Die was in de IJstijd een laagvlakte in plaats van een zee. De ontdekking levert belangrijke aanwijzingen op over de kolonisatie en bewoning van dit uitgestrekte verdronken landschap en de vroege culturele uitingen van de laatste jagers van de IJstijd. Het wetenschappelijk onderzoek naar de beide vondsten is vandaag gepubliceerd in wetenschappelijk archeologisch tijdschrift ‘Antiquity’.

Mummies (en andere fossielen) reconstrueren is hot!

WPZ-lid Remie ‘Manimal Works‘ Bakker is er met zijn uitgestorven zoogdieren, zeker binnen onze vereniging, al heel bekend om geworden. De wat minder vaak geziene WPZ-leden, gebroeders Kennis & Kennis, zijn meesters in de menselijke variant. Reconstrueren: uit enige gegevens het vroegere geheel in elkaar zetten.

De in 2015 gevonden resten van een baby wolharige neushoorn waren toen al groot nieuws. Het is de eerste intacte mummie van zijn soort en opvallend mooi bewaard gebleven in de Siberische permafrost. En deze mummie heeft nu een levensgrote reconstructie, met mooi roodblond haar, gekregen.

De eerstvolgende WPZ-ledenbijeenkomst, 24 maart in Historyland, is tevens het zesde en laatste deel in de WPZ University. Deze staat geheel in het teken van ‘Reconstrueren’. Een paar grote paleo-artiesten komen die dag vertellen hoe je in de praktijk uitgestorven diersoorten, met gebruikmaking van de fossil record, weer tot “leven” brengt. Noteer die datum en hou onze website en je mailbox in de gaten voor het programma!

Terug naar de kust, met Hester Loeff

Van de walvisjagers op Texel gaan we naar de mammoeten en kleine zoogdieren in Zeeland. Afgelopen week werd WPZ-bestuurslid Hester Loeff geïnterviewd over haar besmetting met het fossielenvirus. Niet zo mooi en uitgebreid als ons eigen interview met haar in Cranium 34-1 natuurlijk, maar dankzij de andere insteek niet minder interessant.

Lees het volledig artikel in het PZC hier.

Texelaars en WPZ-leden Adrie en Ineke Vonk over hun walvissen

Het verscheen deze week in het Noordhollands Dagblad. Aanleiding: de walvisweken in diverse musea in het land.

Ze dromen walvis, ze praten walvis, ze dóen walvis, maar vooral verzamelen ze walvis (botten, foto’s en ervaringen). Adrie en Ineke Vonk op Texel zijn helemaal weg van de walvis. Hebben de grootste particuliere collectie walvisobjecten in hun schuur ’Groenland’. 98% is opgevist uit de Noordzee.

Vrijwilligers zijn voor Ecomare de collectie sinds een half jaar aan het inventariseren. Alles wordt gemeten, gecategoriseerd, gefotografeerd en beschreven. Want als walvisliefhebbers Adrie en Ineke er niet meer zijn, gaat het hele spul naar Ecomare. Inmiddels is binnen de collectie de 21e soort ontdekt tussen de duizenden botten en baleinen.

Lees het volledig artikel hier.

Mammoetproject “De Kamper Mammoet”

Mammoeten zijn goed bekend uit de provincie Overijssel. Er zijn veel overblijfselen van mammoeten bekend uit het stroomgebied van de IJssel, zoals bij Doesburg, Giesbeek, Lathum, Deventer en Wijhe om maar een paar locaties te noemen. De mammoeten spreken tot de verbeelding van velen. Ook bij Margreet Hajee en Wanda Schaap, beeldend kunstenaars uit Deventer respectievelijk Olst. Zij dromen van een mammoetskelet dat tevoorschijn zou kunnen komen in het kader van Ruimte voor de Rivier. “Als dat niet snel komt, moeten we de geschiedenis maar een handje helpen”, moeten zij gedacht hebben. Zij zijn een mammoetproject gestart, De Kamper Mammoet.